Pininfarina i Peugeot? Tak! Jeśli chodzi o Peugeota 406 COUPE. W 1997 roku do produkcji w Pininfarina na specjalne zlecenie wszedł Peugeot 406 w wersji coupe. Trzy drzwiowy nie wielki sportowy samochód zbudowany na bazie rodzinnej limuzyny również o oznaczeniu 406.
Samochód był produkowany od 1997 do 2004 roku w Pininfarina nieopodal Turynu. Bryła samego samochodu wyszła z rąk mistrza, który między innymi zaprojektował takie cudo jak Ferrari Enzo.

Samochód jest ładny. Ciekawa bryła nawiązująca troszkę do prawdziwie sportowych samochodów. Długi przód, daleko i po skosie poprowadzona linia dachu, która zgrabnie przechodzi w niewielki tył. Bagażnik spory jak na auto segmentu D – 390 litrów! Ciekawy design z zewnątrz daje nam do zrozumienia, że faktycznie pod maską ukryty jest wściekłe zwierzę rodem z Afryki. Czy na pewno? Rozczarujemy się gdy zajrzymy do wnętrza auta i zobaczymy deskę rozdzielczą, właściwie ściągniętą z 406 w wersji sedan. Czarna, smutna, ale wykonana z dobrych materiałów. Brakuję w nim drobnych elementów, nawiązujących do sportowych samochodów jak np. aluminium, sportowej kierownicy, innej kolorystyki zegarów. Ponadto do samego środka nie ma większych zastrzeżeń. Pasażerowie tylnej kanapy też nie powinni mieć powodów do zmartwień dzięki wygodnej pozycji i nawet sporej ilości miejsca jedynie dla 4 osób bo przecież nikt nie kupuje raczej samochodu segmentu D dla pięcioosobowej rodziny. Tapicerka przyjemna w dotyku, oczywiście istnieje możliwość także zakupienia wersji gdzie siedzenia obszyte są skórą.

Pozycja za kierownicą jest bardzo wygodna. Siedzi się niżej niż w 406stce w wersji sedan, a zawieszenie jest nieco sztywniejsze. Siedzenia zostały dobrze wyprofilowane, dzięki czemu podczas pokonywania długich i szybkich zakrętów, pewnie siedzi się w fotelu. Widoczność również jest dość dobra, jedynie przy cofaniu tylne słupki mogą przysporzyć niekiedy małych problemów.

Czym była ba by władza gdyby nie miał jej kto sprawować? Dlatego pod maską tego niepozornego skądinąd samochodu z niewielkim lwem na masce drzemie spora moc. Do dyspozycji było pięć jednostek napędowych – cztery benzynowe ( 2.0 16V o mocy 138KM współpracujący z automatyczną skrzynią biegów, 2.2 16V o mocy 160 KM, 3.0 V6 194KM oraz potężna 207 konna jednostka w układzie V6 o pojemności dwóch i dziewięć dziesiątych litra która również współpracowała z automatem) i jeden Diesel 2.2 HDI po cztery zawory na cylinder o mocy 136KM.

Taka moc zaklęta pod maską tego nieciężkiego samochodu (masa własna 1490kg) potrafiła dać sporo frajdy z jazdy. Jedynym mankamentem jest przedni napęd, który przy 207 koniach może sprowokować samochód do nieciekawych sytuacji na drodze, co może źle się skończyć dla niedoświadczonego kierowcy, gdyż może nie okiełznać tego zwierza.. Samochód o takiej mocy ma niestety duże zapotrzebowanie na paliwo. Średnio wlejemy do wersji z najsłabszym silnikiem po 9l na 100 kilometrów, w przeciwieństwie do wersji z mocniejszymi silnikami, gdzie średnie spalanie może oscylować również w granicach 13 – 15 litrów na 100 kilometrów.

Awaryjność to jednak jedna z ważniejszych kwestii, która należy rozpatrzeć zanim podejmiemy decyzję zakupu jakiego kolwiek samochodu – tym bardziej używanego. No niestety, ale Peugeot mimo władczego symbolu na masce, jest dosyć awaryjny. Wiele usterek dotyczy głównie elektronice oraz elementów silników. Spore koszta odczujemy również podczas ich eksploatacji. Przykładem może być wymiana rozrządu gdzie koszta w przypadku silnika 3.0 V6 sięgają bagatela blisko 4000zł!

Nie da się ukryć, iż amochód ma rzeszę swoich fanów. Mimo dosyć kiepskiej opinii która obiegła markę Peugeot, samochód da się lubić. Ciekawy design (bo jakby mogło być inaczej skoro opuściło studio Pininfariny), motory o sporym zapasie mocy, bogate standardowe wyposażenie oraz nietuzinkowośc sprawiło, że ta sportowa odmiana rodzinnej „406” – tki odniosła swego rodzaju sukces. Spoglądając w ogłoszenia, niewiele znajdziemy ofert tego modelu na rynku wtórnym. Jak już zwykłem przypominać, przypomnę po raz kolejny, że wybierając konkretny model, skupmy się w szczególności nad jego zużyciem i historią. Obsługa tego samochodu może być bardzo kosztowna, przy źle podjętej decyzji może wprowadzić nas w wir wydatków związanych z naprawą samochodu oraz niekończącej się opowieści serwisowej.

Foto: Peugeot