Samochód należący do jednych z najpopularniejszych samochodów osobowych w Polsce oraz europie. Kluczowym czynnikiem jego powodzenia była niewątpliwie niska cena, w miarę dobrej jakości materiały, wysoka bez awaryjność oraz duży wybór wersji nadwozia.

Opel Astra pierwszej generacji (oznaczenie fabryczne F) zadebiutowała w 1991 roku, była produkowana przez kolejnych 11 lat, dopiero w 2002 roku został wypuszczony ostatni egzemplarz tej rodzinnej limuzyny segmentu C. Samochód ten cieszył się ogromnym uznaniem jej użytkowników. Dzięki czemu Opel Astra I zasłużył sobie na tak ogromne uznanie jak i zarazem wieloletnią produkcję??

Wpłynęło na tą decyzję naprawdę wiele powodów.

Nie musiałem być stałym użytkownikiem Opla Astry F aby stać się jej prawdziwym fanem. Od razu przypadła mi do gustu spokojna, stonowana, ale wciąż odpowiadająca aktualnym trendom linia nadwozia. Przypomnijmy, że konstrukcja Astry oparta jest na wysłużonym i nie zastąpionym Kadecie. Astra łączy w sobie wiele elementów mechanicznych – oczywiście unowocześnionych - ze swoim starszym bratem.

Z założenia samochód miał trafić do czteroosobowej rodziny żyjącej na średnim poziomie, dlatego materiały jakie zostały użyte wewnątrz nie są najlepszej jakości – o czym może świadczyć szybko zużywająca się tapicerka, kierownica oraz drążek i mieszek zmiany biegów, czasem można także usłyszeć stukot ocierających się o siebie plastików spod deski rozdzielczej. Ciemne, siermiężne wnętrze do jakich przyzwyczaili nas niemieccy projektanci tamtych lat nie zaskakuje. Jest dosyć monotonne ale za to bardzo ergonomiczne.

Dobrze wyprofilowana deska rozdzielcza, czytelne duże zegary, oraz wygodne i intuicyjne dojście do przycisków daje wiele przyjemności z podróżowania. Przyciski zostały ułożone w bardzo przemyślany sposób, dzięki czemu kierowca nie musi odciągać wzroku od drogi w momencie na przykład gdy chce zwiększyć siłę nawiewu. Fotele z przodu jak i z tyłu dają sporo miejsca i są w miarę wygodne. Miałem okazję podróżować jako pasażer (mam 180 cm wzrostu) tylnej kanapy w wersji sedan przez jedenaście godzin i nie czułem specjalnego zmęczenia. Nie jest straszna podróż tym samochodem licząca wiele kilometrów. Jedną z ogromnych zalet tego samochodu to nie wątpliwie dobrze zestrojone, wygodne zawieszenie, które w miarę spokojny sposób tłumi nierówności na drodze. Kolejna bardzo ważna zaletą jest duży bagażnik (500 litrów w wersji sedan) oraz fakt, że każda astra niezależnie od wersji nadwozia posiada tylną asymetrycznie składaną kanapę co daje po złożeniu ogromną przestrzeń bagażową.

Opel Astra F miała być samochodem dla każdego dlatego zdecydowano się na produkcję kilku wersji nadwozia. Hatchback jako 3 i 5 drzwiowy, z bagażnikiem o pojemności 350 litrów, sedan klasyczne, 4 drzwiowe nadwozie, z bagażnikiem o pojemności 500 litrów, Caravan (kombi) 5 drzwiowy, ze sporym bagażnikiem o pojemności 500 litrów (po roletę), Delvan konwersja małego samochodu dla biznesu o ładowności ok. 0,5 tony – mógł konkurować z małymi samochodami dostawczymi oraz kabriolet, produkowany od 1993 roku i zaprojektowany przez studio Bertone. Było to dwudrzwiowe nadwozi z miękkim dachem. Bardzo często posiadało też bardzo wysokie wyposażenie.

Do każdego z tych wersji był ogromny wachlarz doboru silników, który po 1994 kiedy przeprowadzono lifting (nowa kierownica, kolory tapicerek, atrapa chłodnicy, nowe klamki, światła) został zwiększone o nowe silniki z serii ECOTEC. Moce tych silników wahały się od 57 KM do 150KM znanych z wersji GSi. Montowano wówczas następujące jednostki napędowe:

• Silniki benzynowe: 1.4 (60 KM), 1.4 (82 KM), 1.4 16V (90 KM), 1.6 (71 KM), 1.6 (75 KM), 1.6 (100 KM), 1.6 16V (101 KM), 1.8 (90 KM), 1.8 16V (115 KM), 2.0 (115 KM), 2.0 16V (136 KM - 150 KM),

• Silniki dieslowskie: 1.7D (57 KM), 1.7D (60 KM), 1.7TD (68 KM), 1.7TD (82 KM),

Głównym atutem na który zwracamy uwagę przy kupnie nowego bądż używanego samochodu to niewątpliwie bezpieczeństwo, awaryjność jak i wyposażenie. Odnosząc się do pierwszego aspektu seryjne astry mogły pochwalić się głównie kontrolowaną strefą zgniotu, pirotechnicznymi napinaczami pasów oraz wzmocnieniem drzwi. Modele droższe były jeszcze wyposażone w poduszki powietrzne kierowcy, pasażera z przodu oraz posiadały ABS.

Co do awaryjności astry można powiedzieć tylko tyle, że jest niska. Posiadam od 1998 roku, nową fabryczną Astrę i jedynymi mankamentami z jakimi miałem do czynienia to awaria zamku drzwi pasażera z przodu, przepalone żarówki, wymieniony tłumik od kolektora aż po ostatni, nagminnie przepalające się podświetlenie konsoli deski rozdzielczej, akumulator, oraz likwidacja pojawiających się ognisk korozji przede wszystkim przy tylnych nadkolach.

Na rynku wtórnym można znaleźć astry bardzo zróżnicowane pod względem wyposażenia. Kupując nowy samochód wówczas można było właściwie skonfigórowac go pod własne potrzeby. Znajdziemy Ople z automatyczną skrzynia biegów, komputerkiem pokładowym MID, klimatyzacją, alufelgami fabrycznymi, ABS, TC, skórzana tapicerska, zderzakami w kolorze nadwozia, elektrycznymi szybami, wspomaganiem kierownicy oraz wieloma innymi dodatków.

Momim zdaniem, Opel Astra F jest to dosyć ciekawa propozycja. Należy jednak wcześniej zwrócić uwagę na stan samochodu, tym bardziej na zużyte wnętrze pojazdu aby potwierdzić wiarygodność jego przebiegu. Pamiętajmy, że te samochody są produkowane od 1991 roku, i niektóre – szczególnie diesle – mogą pochwalić się kilku set tysiącami przejechanych kilometrów. Uważam, że jest to samochód godny swojej ceny i godny polecenia.

Foto: Opel